Skip to main content

Je zou kunnen zeggen dat deze teksten niet zozeer over angst als wel over controle gaan. Natuurlijk, hoe angstiger hoe meer je op veilig wil spelen en hoe meer zekerheid je wil. Maar wat als we nu ook leren loslaten?

Hoe meer vorig jaar de bodem van onder mijn voeten verdween hoe krampachtiger ik me trachtte vast te houden aan dingen die ik dacht te kunnen controleren.  Niet een mooie job en een eigen huis maar routines! Die kan ik helemaal zelf controleren! Als het misloopt is het mijn eigen schuld en niet van de staat die met pensioenen, bullshitjobs, de huizenmarkt en sociale zekerheid knoeit! Fuck you, angstmaatschappij, laten we allemaal Atomic Habits van James Clear lezen en ons eigen pad bewandelen!¹

Het gaf me gemoedsrust, dat zeker. En ook het gevoel dat ik consistent kon zijn. Opbouwend ook, en als ik het lang genoeg volhoud zal ik zelfs succesvol worden en sloten geld verdienen zo hoog dat ik een huis in een keer kan betalen met een valies vol geld en boven de maatschappij kan leven.
Siersack – geldbewuste maatschappij: 1-0 woohoo!
Maar om nu te zeggen dat die angst verdween? Naah.
Siersack-Angstmaatschappij: 0-1

Wat als?

Ik denk dat we het dan beter over loslaten kunnen hebben. En die gewoontes als safe space kunnen bewaren voor als de waan van de dag opnieuw toeslaat. Eat, sleep, sport, mindfulness, repeat.
De werkelijke kentering kwam er toen ik bij een online cursus van een life coach afstand leerde te nemen van mijn gedachten. De niet-productieve althans. Want zelfs wie vaak mediteert krijgt voortdurend gedachten voorgeschoteld: Wat als ik geen tweede boek meer kan schrijven? Wat als iedereen eindelijk doorheeft dat ik een imposter ben? Wat als iedereen in België me vergeet? Wat als iemand een voedselvergiftiging krijgt van mijn eten? Wat als ik een week niets op Instagram post? Wat als ik niet productief genoeg ben? Wat als Davy mijn weirdo gedrag op een dag beu is? En Why the fuck reed die bitch in de wagen voor mij zo traag? Zeker om mij te pesten.

Je gedachten zijn niet jouw realiteit

Tot die life coach zei dat we vooral in onze gedachten leven en dat die gedachten de realiteit niet zijn. Dat kwam serieus binnen. Hij zei dat we bang waren voor onze eigen angst. Wat heel zielig is voor de mens anno 2021 want dat wisten de stoïcijnen 2000 jaar geleden al (“We suffer more in imagination than in reality” aldus Seneca) en die hadden niet eens internet.

Als we in onze gedachten leven dan betekent dit dat we niet in de realiteit leven.

In de realiteit heb ik nochtans een heleboel vrienden en een vent die me troost als ik het bed niet uit geraak. In de realiteit vragen mensen me nog altijd om te koken en is er niemand behalve ik zelf bezig met mijn Instagramaccount. Dit begrijpen is diep. Dit is iets wat alleen kleuters onder de vijf jaar kunnen ofwel verplichte leerstof voor de Navy Seals en MI5 spionnen om zot goed op vijandig gebied te kunnen presteren. Dit is mindfulness die we van de ninja’s hebben gestolen en nu zelf in een lessenpakket van 200 euro (199 euro) via Instagram aangeboden krijgen!

Ninjaleerstof

Het begrijpen is een ding, maar het kunnen toepassen is wat anders. Pas maanden later had ik het voor de eerste keer echt door: afgelopen zomer was ik door omstandigheden moe en onrustig. Ik wou alleen zijn maar dat ging niet want drie dagen later zou er bezoek komen. Iets waar ik me dan drie dagen op voorhand enorm in zou ergeren of zenuwachtig en opgejaagd en uiteindelijk paniekerig over zou zijn. Maar in de realiteit scheen de zon voluit, was Davy niet aan het werken, reden we naar de zee en deden hele dagen juust niets. Ik kon dit gedurende drie dagen op die manier benaderen en had ruimte om te ontspannen en zo mijn kostbare tijd van dolce far niente toepassen. Er was iets in mijn hoofd aan het shiften. En wat gebeurde er toen? Onze vrienden belden de avond voor hun aankomst af vanwege corona en ik was die life coach enorm dankbaar voor zijn ninjaleerstof.

Of was het Mark Twain: “I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”

Bewustzijnswerk

Conclusie: Door gefocust te zijn op de realiteit kon angst me niet zoveel meer beperken. Ik kan gemakkelijker moeilijke maar juiste beslissingen nemen omdat het hier en nu niet zo angstig is want op dit moment ben ik veilig en geliefd.

Daarom dat zoveel aardingsoefeningen worden toegepast bij mensen die angstig zijn: wat ruik je op dit moment? Wat zie je? Wat voel je met je handen? Meditatie en ademhalingstechnieken zijn ondertussen helemaal omarmd door de wetenschappelijke wereld waar met statistiekjes wordt aangetoond dat mindfulness op lange termijn beter werkt dan medicatie, en dat ademwerk hart en bloedvaten gezond houdt, zelfs tot betere focus en stressmanagement leidt. Yup, dat wisten ze 2000 jaar ook al zonder mieterige statistiekjes. Bessel Van der Kolk van het steengoede boek The Body keeps the Score, vermoed zelfs dat deze technieken toen werden uitgevonden om met trauma om te gaan (net zoals de kracht van verbondenheid). Stel je voor: adem in en haal al wat mooi is en deugd doet naar binnen, adem uit en laat los wat je niet langer nodig hebt. Observeer de gedachten die boven komen drijven en laat ze los.

De wereld had een pak mooier geweest, hadden we 2000 jaar geleden een andere weg ingeslagen. Maar ik begon pas vorig jaar met loslaten en ademwerk en het is eigenlijk ook al een wereld van verschil.

 

¹Nog beter is het boek Good Habits, Bad Habits van Wendy Wood. Iets minder hapklaar maar wel vlot en diepgaander.

Leave a Reply

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.