Hoe ik mijn vrouwen wil

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Eerlijk gezegd heb ik nooit veel vriendinnen gehad. Ik vond die relaties te complex. Of te intimiderend. En altijd een mijnenveld. Wellicht ook omdat ik zowat in alles een laatbloeier was. Niet dat ik geen pogingen deed om vriendinnen te hebben, maar ofwel verknalden die vriendinnen het ofwel ik. Het was pas rond mijn 28e dat ik een paar vriendinnen op regelmatige basis begon te zien. Een ervan leerde ik kennen op een concert van The Roots in Brussel. Ik vertelde haar (Ann) dat ik naar Moskou vertrok en ze besliste die avond dat ze me  zou komen bezoeken. Ze hield haar woord. Ik wil zo’n vriendin, dacht ik toen. Eentje die me inspireert om het leven te nemen zoals het komt. En tien jaar later is dat nog steeds zo.

In die periode begon ik dus meer met vriendinnen op te trekken en ik vond het best boeiend & verrassend om, eens vrouwen zich over hun onzekerheden en zelfbewustzijn kunnen zetten, ze een ontwapenende kracht kunnen uitstralen. Charismatisch, is een bijvoeglijk naamwoord dat ik enkel voor vrouwen en vooral vriendinnen gebruik.

Ann & ik op een zeldzame selfie

Charismatisch is een bijvoeglijk naamwoord dat ik enkel voor vrouwen en vooral vriendinnen gebruik

Vorige week landde Sarah, een andere goede godin van me, met zeven vriendinnen uit Gent, toevallig in Porto. De vluchten waren goedkoop en een van hen had een huis gehuurd vlak bij onze surfspot. Sommigen kende ik zijdelings via feestjes of etentjes en de rest helemaal niet maar toen ik hen ontmoette voelde ik me er vrij snel à l’aise. Het blijft een van mijn persoonlijke mantra’s: de beste dingen in het leven zijn gratis en het gevoel om ergens bij te kunnen klikken zonder dat je een genuanceerde versie van jezelf moet bovenhalen is onbetaalbaar.

Paradijselijk zijn ze, die vrouwen

Hun eerste avond in het café voor onze surfspot was best, euhm, memorabel (sorry, geen beeldmateriaal gevonden:-)). De cafébaas die hoorde dat er acht vriendinnen gingen langskomen was zo vriendelijk om speciaal voor hen cava in huis te halen en om de hele avond hitjes te draaien in plaats van de gebruikelijke samba en reggae. Iedereen in de buurt was aan het feesten geslagen en ik lag voortdurend plat van het lachen. De netjes aangeklede locals konden hun ogen niet van de woeste meiden afhouden en slechts enkele lokale surfers durfden hen aan te spreken. Machocultuur 2.0. Deze no-nonsensevrouwen waren slim, mooi en zelfzeker en het duurde even alvorens ik aan mezelf kon uitleggen waarom precies ik me  niet geïntimideerd als wel chill bij hen voelde.

Hot as hell!

Je voelde geen spanningen tussen de vrouwen, er was geen jaloezie, er waren geen vetes en ze waren allemaal recht voor de raap waardoor er geen ruimte voor geroddel overbleef. Snedige opmerkingen werden niet persoonlijk opgevat en werden weggelachen. Dit soort beschrijvingen hoor je meestal over mannelijke vriendschappen en daarom wellicht dat ik zo lang met jongens/ mannen optrok. On-te-fucking-recht want het grote verschil met deze ervaren, complexloze vrouwen is dat ik in de week dat ze hier verbleven mijn eigen vrouwelijkheid & sensualiteit kon uitdiepen (zonder schrik te hebben verkeerd geïnterpreteerd te worden). Ook gaven deze dames me de ruimte om zowel zelfzeker als mezelf te zijn zonder dat zij daar geïntimideerd door werden, net omdat ze zelf zo heerlijk zichzelf waren. Mooi, maar zonder de opsmuk.  En dat is alweer on-be-taal-baar. De tweede dag kon ik in hun huis in mijn ondergoed make-up aanbrengen (ik heb een hekel aan gesloten deuren) zonder dat iemand opkeek, kreeg ik complimenten over mijn avondkleren en leerde ik wat bij over gelaatsproducten. Dat is toch wel wat anders dan tussen je surfmaatjes je wetsuit proberen uit te trekken met je handdoek als een burrito rond je lijf gedraaid en je slipje in je vuist geplooid. Coole gasten die surfers, maar tegenwoordig ben ik toch graag one of the girls:-).

Wat denk je? Vonden ze het hier leuk?

Kort gezegd: Zo’n vrouwen inspireren me om een betere versie van mezelf te zijn eerder dan die betere versie te moeten gebruiken om in de smaak te vallen. Voor deze vrouwen geldt alvast: What you see is what you get in it’s most honest way! En dat is heerlijk bevrijdend. Ik wens het alle vrouwen toe.

PS: Merci meisjes, deze is voor jullie, haha: https://www.youtube.com/watch?v=kJQP7kiw5Fk

PS II: Merci Portugal om me de mensen op hun best te laten zien!

4 reacties

  1. “What you see is what you get in it’s most honest way! En dat is heerlijk bevrijdend.”
    Meer moet dat niet zijn hé…

  2. Ik herken me in het verhaal dat je hier neerschrijft over vriendinnen, de vrouwtjes 😀! Mooi neergeschreven xxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.